Top Careers Toastmasters w Warszawie

Celem oceniającego jest pomóc mówcy i zachęcić go do rozwoju umiejętności publicznego występowania. Rzetelna ocena jest bardzo ważna, dołóż wszelkich starań aby mówca wyniósł z Twojej recenzji dużo cennych informacji, które zmotywują go do dalszej pracy, podejmowania kolejnych wyzwań i robienia jeszcze większych postępów. Osoba przemawiająca musi poczuć, że jej wystąpienie było ciekawe i warto przemawiać częściej. Oceniający musi utrwalić w mówcy przekonanie, że może on dokonać pozytywnych zmian. Przez delikatne udzielanie użytecznych rad motywujesz członka klubu do dalszej ciężkiej pracy. Pamiętaj, że dobre ocenianie może pomóc osobie w odkryciu nowej jakości życia.

Zadania do wykonania
1. Przed spotkaniem skontaktuj się z mówcą, zapytaj który projekt będzie realizowany. Przejrzyj cele projektu. Zbierz informacje o tym co mówcy sprawia szczególną trudność i spytaj czy mówca ma do ciebie jakieś pytania.
2. Przygotuj arkusz oceny przewidziany do projektu mówcy.
3. Słuchaj i obserwuj bardzo uważnie przemawiającego, starając się wychwycić najbardziej pozytywne elementy wystąpienia warte podkreślenia oraz te, które szczególnie należałoby poprawić.
4. Zapisuj spostrzeżenia w karcie oceny.
5. Przedstaw ocenę przemówienia.
6. Podczas wygłaszania oceny, oceniający nie powinien „błyszczeć” na tle mówcy. Uwypuklony musi być mówca i jego rozwój.
7. Zaznacz, że przedstawiane uwagi to tylko i wyłącznie Twoja opinia (inni mogą się z nią nie zgodzić). Unikaj sformułowań generalizujących typu: “Uważamy…”, “Wszyscy zauważyli…” Używaj za to: “Moim zdaniem…”, “Zauważyłam/łem…”
8. Ocenę przedstaw z użyciem metody czyli „kanapkowej”. Technika kanapki:
a. Mocne strony mówcy – Rozpocznij swoją recenzję od mocnych stron mówcy. Warstwy zewnętrzne, czyli początek i koniec oceny są zawsze pozytywne! Ocena zaczyna się uwypukleniem i omówieniem mocnych cech wystąpienia.
b. Do poprawy 2-3 elementy – Podpowiedz jak poprawić błędy, których warto unikać. Wskazujemy maksymalnie 3 elementy do poprawy. Mówimy o tym co naszym zdaniem można było zrobić inaczej, ciekawiej. Powiedzmy o tym jak sami byśmy to zrobili. Informacja zwrotna musi być konkretna, nie może zawierać ogólników. Podajemy tylko te elementy, które mówca ma realną możliwość poprawić. Jeśli elementów do poprawy jest dużo więcej resztę oceniający omawia z mówcą w rozmowie prywatnej. Zawsze pozostawiaj osobę, którą oceniasz z czymś nad czym powinna popracować.
c. Co Tobie się najbardziej podobało – Początek i koniec oceny jest najlepiej zapamiętany przez mówcę. W podsumowaniu powiedz co Tobie najbardziej się podobało. Oceniający musi o tym pamiętać by odpowiednio przygotować „kanapkę” i jej mocne motywujące zakończenie np. z niecierpliwością czekam na twoje kolejne wystąpienie.
9. Chociaż mogłeś odpisać długie odpowiedzi na pytania dla oceniającego w podręczniku, nie czytaj pytań i całych odpowiedzi. Na swoją ocenę masz limitowany czas. Nie próbuj przekazać zbyt dużo w swojej wypowiedzi, wybierz najbardziej kluczowe zagadnienia.
10. W swojej ewaluacji zwróć szczególną uwagę czy mówca wypełnił cele projektu według podręcznika.
11. Odnieś się do celów indywidualnych mówcy – czy zostały osiągnięte.
12. Czy zostały wykorzystane umiejętności z poprzednich projektów.
13. Pokreśl uśmiech lub dobre poczucie humoru.
14. Nie pozwól mówcy na zignorowanie poważnych błędów: jeżeli to są osobiste, napisz je ale nie mów o nich głośno.
15. Uwagi kieruj do ogółu publiczności, a nie tylko do przemawiającego, jako, że służyć mają rozwojowi wszystkich słuchaczy.
16. Przekaż mówcy zasłużone pochwały i taktowne sugestie w taki sposób jak sam chciałbyś otrzymać od nich.
17. Zwróć podręcznik osobie ocenianej. Dodaj kilka słów zachęty, których nie użyłeś w ocenie słownej.

Poniższe elementy pozwolą błyskawicznie ocenić mówcę, dostarczając mu wielu informacji na temat wystąpienia.
1. Głos – przemowa musi być dobrze słyszalna w każdej części sali. Głos należy odpowiednio modulować tak, by oddawał emocje związane z tematem wystąpienia. Cechy dobrego głosu to odpowiednia głośność, wysokość, tempo mówienia, barwa głosu oraz odpowiedni oddech,
2. Płynność wymowy – tak zwane „jęki namysłu”, czyli wszystkie pauzy typu” „eeeeeee”, „yyyyyy”, „hmmmmmmm” lub inne słowa wypełniające jak: „wiesz”, „no nie?”, „ok”, „idziemy dalej” itp. Nie mogą się znaleźć w dobrym wystąpieniu,
3. Struktura przemówienia – prawidłowo skonstruowana mowa potrzebuje wyraźnego wstępu, rozwinięcia tematu oraz zakończenia. Początek i koniec powinny do siebie nawiązywać. Całość musi przykuć uwagę publiczności od samego początku, dostarczyć rozrywki oraz wywołać pozytywne wrażenie na słuchaczach.
4. Przejścia między częściami wystąpienia – zachowanie spójności mowy bez nagłej „zmiany tematu/wątku” lub wyraźnego oddzielania elementów struktury przemówienia,
5. Mowa ciała – prawidłowe poruszanie się podczas przemówienia (pewne, zdecydowane, po całej „scenie”), wyraźne akcentowanie szczególnie ważnych części przemowy, wyraz twarzy, swoboda ruchów, kontakt wzrokowy z publicznością, odpowiednia postawa ciała oraz gestykulacja
6. Wygląd – parafrazując znane powiedzenie „jak wyglądasz tak Cię odbierają”. Mówca musi być odpowiednio nieskazitelnie ubrany. Jeśli dobrze wyglądasz, to i dobrze się czujesz.
7. Oryginalność przemówienia – nowe pomysły ujęcia tematu, wykorzystane pomoce itp.
8. Reakcja widowni – śmiech, zainteresowanie.